Rozdział 1.

Stoję, słyszę swój ciężki oddech jak po długim biegu. Ciepła krew spoczęła na mojej twarzy, a ja nie wzruszona patrzę w dal. Nie okazuje żadnych emocji. Zrobiłam coś, czego nikt się nie spodziewał. Patrzę na leżące 10 metrów ode mnie ciało. Nie przeraża mnie, nie obrzydza. Wywołuje jedynie dziką satysfakcję i dopiero pojmuję, że stało się coś czego pragnęła babcia.  Jednak chyba nie w takiej formie. Zamykam zmęczone brakiem snu oczy. Przenoszę się w czasie o pół roku. Już wtedy szykowałam się do wojny, lecz muszę sobie przypomnieć wszystkie szczegóły.

AAA wróciłam!!! Cieszy się ktoś?
Po raz kolejny piszę jak w szkole? Bo moje klasa jest tak świetna i mi się tak podoba w mojej nowej szkole, że nie umiem tego opisać :D I w ogóle dużo pozytywnych rzeczy w moim życiu :) A to jedna z nich ...

Komentarze jak zawsze mile widziane :)
Buziaki :*

Autorka.